Νέα - τύπος

“The greek Konstantinos Destounis achieved an interpretation well fitted into the stylistic parameters proposed by Edvard Grieg in his famous Concerto in A minor op.16. From the first movement we should emphasize his metric containment, that favored the beautiful cadenza, in which we could notice its musical personality. The lyrical sense that he offered in the central Adagio was the best feature of his performance, given the poetic character that he imprinted with his playing. This quality also emerged again in the cantabile manner of exposing the Allegro, finishing with an excellent execution of its cadenza, leaving a global sensation that he understood this concerto, including its most sensationalist details.”

Scherzo.es, κριτική από τον José Antonio Cantón
http://www.scherzo.es/content/cr%C3%ADtica-confirmando-nuevos-talentos

Η συνέντευξη του Κων/νου Δεστούνη στον Carlos Escobar, πριν από τη σύμπραξη με τη Συνφωνική Ορχήστρα της Murcia στις 15.12.2017:

‘Grieg’s concerto is for me a challenging and at the same time enjoyable piece to play. It has a vibrant, virtuosic and at the same time elegant, nostalgic and dreaming nature. Its beautiful lyrical melodies develop within a structure of perfect proportions… It is very important to find the correct expression and the best possible quality of sound, in order to make the listener forget reality and ‘travel’ to an ideal, magical world and to ‘see’ captivating landscapes. As a performer, I aim to achieve this ‘transition’ through my interpretation – I think that this metaphysical potential is the essence of music’.

Musica Inesperada
http://blogs.laverdad.es/musicainesperada/2017/12/11/de-la-mano-de-pianistas-ii/

“…Η διάθεση άλλαξε απότομα με το εσωστρεφές, στοχαστικό «Κοντσέρτο για πιάνο και ορχήστρα εγχόρδων» του Σνίτκε, που ερμήνευσε ο πιανίστας Κωνσταντίνος Δεστούνης. Αντιπροσωπευτικό δείγμα γραφής του Σοβιετικού συνθέτη, το κοντσέρτο βρίθει πολιστιλιστικών αναφορών, παραδοσιακών (π.χ. ύμνοι της ρωσικής ορθόδοξης εκκλησίας), ρομαντικών, κυρίως όμως μεταμοντέρνων (μηχανιστικοί ρυθμοί α-λα-Προκόφιεφ ή θύλακες μινιμαλισμού). Το ιδιαίτερο αυτό κατακερματισμένης μορφής και ειρμού «κολλάζ» προϋποθέτει ερμηνευτή που δύναται να ανταπεξέλθει τόσο στις αρχιτεκτονικές όσο και στις εκφραστικές απαιτήσεις του: μυστηριώδεις, λυπητεροί μονόλογοι αλλά και νευρώδεις αναμετρήσεις με τα έγχορδα, σπαράγματα μελωδιών, εναλλαγή κλιμακώσεων και καταλλαγών (π.χ. αργή καντέντσα). Ο ικανότατος 26χρονος σολίστ απέδωσε, με στέρεη τεχνική, ακρίβεια και ευαισθησία, τη βαθύτατα προσωπική και συναισθηματική παρτιτούρα. Εντελώς αντιστικτικά λειτούργησε το εντυπωσιακό από κάθε άποψη ανκόρ, η καταληκτική τοκκάτα (‘precipitato’) από την «Σονάτα για πιάνο αρ. 7» του Προκόφιεφ.”

Ευτύχιος Δ. Χωριατάκης, Αθηνόραμα, 13.11.2017

http://www.athinorama.gr/music/article/i_koa_sto__romantiko__stoixeio_tis_kai_se_forma-2524880.html

“…Ευφυής, ευαίσθητος, τεχνικά δεινός ερμηνευτής, ο 26χρονος Κωνσταντίνος Δεστούνης [το] ερμήνευσε [το Κοντσέρτο για πιάνο και ορχήστρα εγχόρδων του Σνίτκε] με έκδηλη αυτοπεποίθηση και ευστοχία έκφρασης, προσφέροντας μια σφαιρικά -συγκινησιακά και διανοητικά- συναρπαστική εκτέλεση. Αντιμετώπισε με έκδηλη τεχνική άνεση και θαυμαστά εύπλαστο ήχο κάθε πρόκληση της παρτιτούρας: συνεχείς μεταπτώσεις διάθεσης, υφολογική ρευστότητα υπνοβατικής αστάθειας, κατακερματισμένος ειρμός, κρυπτικές μουσικές και εξωμουσικές αναφορές, μελαγχολικοί θύλακες υπονομευμένης μελωδικής γραφής…”

Γιάννης Σβώλος, Η Εφημερίδα των Συντακτών, 7.11.2017

http://www.efsyn.gr/arthro/i-marlis-petersen-synarpastiki-leonora

“…στις 27 Οκτωβρίου, ο Κωνσταντίνος Δεστούνης, παρέκαμψε τα γνωστά και αγαπημένα και πρότεινε το ενδιαφέρον Κοντσέρτο για πιάνο και ορχήστρα εγχόρδων του Σοβιετικού συνθέτη Αλφρεντ Σνίτκε. Συνεργαζόμενος με την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών υπό τον Τσαρλς Ολιβιέρι-Μάνροου, ο 26χρονος Δεστούνης επέτρεψε στο κοινό της Αίθουσας των Φίλων της Μουσικής να δει πίσω από τις νότες, χρωματίζοντας κάθε φράση ξεχωριστά, προβάλλοντας τα σχόλια που επιχειρεί ο συνθέτης και αναδεικνύοντας τη μελαγχολία που είναι εγγεγραμμένη στις νότες. Προϋπόθεση, φυσικά, υπήρξε η άρτια τεχνική του πιανίστα αλλά και η ευαισθησία της αντίληψής του.”

Νίκος Α. Δοντάς, Η Καθημερινή, 6.11.2017

http://www.kathimerini.gr/933058/article/politismos/moysikh/enas-wrimos-pianistas-se-erga-gia-enhlikoys-akroates?adman_arid=6BoWcOo9urm:exz!:1KD